Για τους Πελασγιώτες...Του Κώστα Τσάμη

Για τους Πελασγιώτες

…έτσι όπως τους είδα, γιατί εν μέρει τους ήξερα, σε μια δημιουργική στιγμή, που μπορεί να κρατήσει στο χρόνο, στην πλατεία τους κοντά στο σούρουπο της περασμένης Κυριακής.

Οι Πελασγιώτες έχουν μια διαχρονική παρουσία στην αντιμέτωση ζητημάτων που άπτονται του κοινού συμφέροντος. Έντονη δραστηριότητα, ειδικά στα ζητήματα προστασίας του περιβάλλοντος. Έχουν κουλτούρα δράσης, αντίδρασης, δημιουργίας συλλογικών προσπαθειών για τα θέματα που τους αφορούν ή τους προβληματίζουν ή τους δημιουργούν προβλήματα.

Προφανώς έχει να κάνει με την ιστορία τους και την καλλιέργεια αυτής της κουλτούρας διαχρονικά. Αυτό εκφράζεται από τους κατοίκους αλλά και από τους φορείς τους οι οποίοι έχουν να κάνουν και να πούν.

Η πρόθεση είναι να καταγράψουμε την εντύπωσή μας και όχι να αναλύσουμε κοινωνιολογικά τους πελασγιώτες που ξεφεύγει κατά πολύ των δυνατοτήτων του υπογράφοντα.
Ξεχωρίζουν από τα άλλα χωριά του Δήμου ακόμα και αυτής της έδρας του. Το θέμα είναι ότι αυτό που γίνεται εκεί δεν είναι εξαγώγιμο προϊόν για να το… αγοράσουμε και τα υπόλοιπα χωριά.

Ο καθένας θα πρέπει να κάνει το δικό του δρομολόγιο και να αναμετρηθεί με το χρόνο και τις δυσκολίες του σε κάθε χώρο και κάθε χωριό προκειμένου να δημιουργηθεί κοινή συλλογική συνείδηση για το δημόσιο χώρο, τα προβλήματα που επηρεάζουν και καθορίζουν τη ζωή των χωριών, το περιβάλλον την προστασία του. Μέσα από τη συλλογική συνείδηση δημιουργούνται τα συλλογικά όνειρα..

Το story έχει ως εξής: οι Πελασγιώτες μαζεύτηκαν σε ανοιχτή συγκέντρωση – λαϊκή συνέλευση την οποία κάλεσε ο Αγροτικός Σύλλογος του χωριού που ασχολείται με τους καϋμούς και τα βάσανα των βιοπαλαιστών αγροτών (τιμές ελιάς, κόστος παραγωγής, ενεργειακό κόστος κ.ά) με επιτακτικά δύο από τα τρία θέματα.

Της απόφασης να “σηκώσει” το θέμα της προστασίας του περιβάλλοντος ο Αγροτικός Σύλλογος προηγήθηκε η απόφαση του Τοπικού Συμβουλίου Πελασγίας που επιχειρηματολογούσε με σαφήνεια και επάρκεια για τα δύο βασικά θέματα.

Πρώτον, οι νέες εγκαταστάσεις – επέκταση θα μπορούσαμε να το πούμε- της ήδη υπάρχουσας ιχθυοκαλλιέργειας “Αφοι Μαντέ” στην περιοχή της Χελώνας – Παλιόλακα κατά την τοπική ονοματοδοσία, η οποία έχει εγγύτητα στην παραλία του Αη Γιώργη όπου οι Πελασγιώτες κάνουν τα μπάνια τους, και την έχουν και που την έχουν την παραλία, με το πανέμορφο ομώνυμο εκκλησάκι.
Οσοι έχουν πάει ξέρουν.
Το αίτημα είναι σαφές, να μετεγκασταθούν τώρα που αρχίζει η καλοκαιρινή περίοδος.

Το δεύτερο θέμα ήταν η κατακρεούργηση 104 δέντρων μεγάλης ηλικίας στην περιοχή Αλσύλιο Τραγάνας. Η κοπή των δέντρων σε ζώνη έγινε από εργολάβο που είχαν μισθώσει οι ΔΕΔΔΗΕ – ΑΔΜΗΕ για τον καθαρισμό γραμμής ηλεκτροδότησης.

Οι λεπτομέρειες είναι πολλές όπως επίσης και οι εμπλεκόμενοι φορείς (Δήμος, Δασαρχείο, εργολάβος).
Συντελεσμένο περιβαντολογικό αδίκημα. Αυτοί που θα κληθούν να δώσουν εξηγήσεις ας μην ισχυριστούν ότι όλα είναι μια χαρά και προπάντων νόμιμα.

Το αίτημα είναι να επιληφθεί η δικαιοσύνη και να αποδοθούν στον Καίσαρα αυτά που του πρέπουν…
Ο υπερτουρισμός ανοίγει την όρεξη σε επιχειρηματίες σε πολλές ακτές σε όλη τη χώρα για σύντομες – μόνιμες φτηνές επενδύσεις για προσπορισμό οικονομικού οφέλους. Κάποιοι ορέγονται την παραλία του Αη Γιώργη για εγκατάσταση καντίνας θαλλάσιων σπορ, ομπρέλες κλπ. Το θέμα αποσύρθηκε προσωρινά.

Την ίδια εποχή πέρσι πάλι στον ίδια πλατεία της Πελασγίας ο Αγροτικός Σύλλογος είχε θέσει το θέμα -πάλι σε σχέση με το περιβάλλον – τη δηλωμένη πρόθεση άλλης εταιρείας να επενδύσει στην… πράσινη ανάπτυξη σε ένα καταπράσινο περιβάλλον στην Αγναντη πάνω από τον Κυπαρισσώνα φτιάχνοντας φωτοβολταϊκό 5000 στρεμμάτων (μπράβο!!!), Είχε (ή έχει;) προχωρήσει μάλιστα αγοράζοντας τόπο από τους κατοίκους της περιοχής. Προς το παρόν, λέμε προς το παρόν γιατί μ’ αυτούς ποτέ δεν ξέρεις, η προσπάθεια πάγωσε. Σωστά.

Επιπλέον ακούγεται χωρίς να διαψεύδεται ότι υπάρχουν σχέδια για εγκατάσταση πλωτών φωτοβολταϊκών μέσα στη θάλασσα στην Ντάπια κοντά στα διόδια της Πελασγίας. Είπαμε ακούγεται…
Μαζεύονται πολλά γύρω γύρω από την Πελασγία και την ευρύτερη περιοχή της.

Μαζεύονται ακόμα περισσότερα στον νότιο και βόρειο Ευβοϊκο κόλπο – από το Μαρμάρι έως τους Ωρεούς καθώς υπάρχει πρόθεση από τη μεριά της Περιφέρειας Στερεάς να δεσμευτούν 22.000 θαλάσσια στρέμματα για ιχθυοκαλλιέργεια σε 15 ζώνες ανάπτυξης (το αρχικό σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος και η Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΣΜΠΕ) για τον Ευβοϊκό είχαν εν μέρει απορριφθεί το 2021 από το Ε’ Τμήμα του ΣτΕ, μετά τις εκλογές θα επανέλθει).

Ποιο είναι το πρόβλημα με τα ιχθυοτροφεία. Τα απόβλητα, περίσσεια τροφών, περιττώματα, η χρήση αντιοβιοτικών, η χρήση χημικών για τον καθαρισμό των κλωβών.
Παρατηρείται γύρω από τα ιχθυοτροφεία ότι με το πέρασμα του χρόνου μειώνεται η γενετική ποικιλότητα των αυτοχθόνων πληθυσμών ψαριών οπότε οι ψαράδες θα δυσκολεύονται και οι ψαριές όλο θα λιγοστεύουν.

Ιδιωτικοποιείται ένα κοινό αγαθό όπως είναι οι ακτές – παραλίες, όπου θα λειτουργούν οι μονάδες αυτές και δεν θα επιτρέπονται άλλες χρήσεις, όπως μπάνιο ή αναψυχή. Παράλληλα, η ευρύτερη παράκτια ζώνη θα δεσμευθεί πολεοδομικά για σχετικές με την ιχθυοκαλλιέργεια δραστηριότητες, αποκλείοντας τις υπόλοιπες, π.χ. τουρισμό, αναψυχή, παραδοσιακή αλιεία κ.ά.

Αν στα παραπάνω προσθέσουμε τις ανεμογεννήτριες σε όλες τις βουνοκορφές και τα φωτοβολταϊκά που ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια, χωρίς χωροτακτικό σχεδιασμό, σε παραγωγικά χωράφια – βγάζω ελαιόδεντρα… φυτεύω φωτοβολταϊκά τότε το μέλλον προβλέπεται ζοφερό.

Η επίκληση της νομιμότητας δεν είναι επιχείρημα που να μπορεί να σταθεί καθώς στις πλείστες των περιπτώσεων όλες αυτές οι επενδύσεις είναι ενάντια στην προστασία του περιβάλλοντος εξ ορισμού και υπονομεύουν τις ανάγκες του λαού για αναψυχή κ.ά.
Εδώ θα γίνει η κόντρα και τα αποτέλεσματα θα κριθούν από τις αντιδράσεις των τοπικών κοινωνιών και όχι μόνο.

Σε κάθε περίπτωση δεν υπάρχει προστασία του περιβάλλοντος πέρα και έξω από τις σχέσεις και το κίνητρο παραγωγής κάθε κοινωνίας. Είναι μια πραγματική διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στο μοναδικό κίνητρο των επενδύσεων που είναι το κέρδος και στις ανάγκες των πολλών. Είναι η μεγάλη αντίφασή τους.

Κανονικά το κείμενο για τους πελασγιώτες θα τελείωνε εδώ. Όμως ορισμένες φορές δεν μπορείς να αγιάσεις. Σ’ αυτό βοήθησε και ο επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης του Δήμου Στυλίδας Γ. Αποστόλου ο οποίος ήταν παρών και τοποθετήθηκε μάλιστα δυο φορές. Ο ίδιος έδειξε ότι η λαϊκή συνέλευση θα μπορούσε να γίνει χώρος όπου θα γινόταν η κοκορομαχία του με τη δήμαρχο η οποία αν και είχε προσκληθεί απουσίαζε.

Το λογικό ήταν να αναγνωρίσει με σαφή τρόπο το δίκιο των αιτημάτων των κατοίκων της Πελασγίας πράγμα που δεν έγινε και πώς να γίνει αφού έκλεινε πονηρά το μάτι στους επιχειρηματίες της περιοχής.
Στρογγύλεμα και επίκληση του δικαιώματος της επιχειρηματικής δραστηριότητας το οποίο όπως παραπάνω αναφέρθηκε προσκρούει στο θεμελιώδες δικαίωμα της απόλαυσης της ζωής και του φυσικού περιβάλλοντος. Ή μήπως είναι ψιλά γράμματα αυτά.

Εκανε εμφανή προσπάθεια να χειραγωγήσει και να αποπροσανατολίσει τη συνέλευση των Πελασγιωτών και να οδηγήσει την πορεία των ενεργειών των κατοίκων σε ατραπούς ανώδυνους και για τον ίδιο και την δήμαρχο και τους επιχειρηματίες. Θεσμική ανακύκλωση θα μπορούσε να χαρακτηριστεί η πρότασή του να περάσει από το ΔΣ χωρίς επιπλέον ενέργειες προς την επιχείρηση.

Ολες οι μορφές αγώνα θα χρησιμοποιηθούν. Κινητοποιήσεις, παραστάσεις, διαμαρτυρίας, συναντήσεις με Περιφέρεια Στερεάς και Δήμο Στυλίδας.
Η πίεση θα ασκηθεί προς πάσα κατεύθυνση προκειμένου να προστατευθεί το περιβάλλον και η ποιότητα της ζωής των κατοίκων της Πελασγίας.

Αυτό ήταν το νόημα της δήλωσης του πρόεδρου του Αγροτικού Συλλόγου του χωριού.
Παρουσία δήλωσε ο εκπρόσωπος της Λαϊκής Συσπείρωσης στην Περιφέρεια Στερεάς
Κώστας Μπασδέκης ο οποίος αφού επισήμανε ότι το νόμιμο δεν είναι πάντα και ηθικό αναγνώρισε το δίκαιο των αιτημάτων τους, όπως έπρεπε, προθυμοποιήθηκε να κλείσει ραντεβού με τον Περιφερειάρχη και κατέθεσε την άποψή του η οποία συμπυκνώνεται στο σύνθημα “μόνο ο λαός σώζει τον λαό”.

Κώστας Τσάμης

Από admin

Verified by MonsterInsights